5 January 2016

Story of Bailo

Here you can read the Dutch translation of the letter Bailo wrote to his fellow citizens from Antwerp. At the end you’ll find the original letter.

Feel free to send him a mail via this link, adding ‘Bailo’ as subject.

“Antwerpen, 13/12/2015

Allerbeste Antwerpenaar,

Het is me een groot genoegen om u deze brief te schrijven waarin ik een aantal zaken wil vertellen die me aan het hart liggen en ik graag met u wil delen.

Eerst en vooral vraag ik u om mijn oprechte hoogachting te aanvaarden. Ik woon nu al 4 maanden bij u in Antwerpen en ik weet nog steeds niet wanneer mijn nachtmerrie zal eindigen zodat ik eindelijk weer mijn normale leven kan hervatten, zoals iedereen. Zonder te veel van uw geduld te willen vragen, zal ik alles in drie vragen samenvatten:

Wie ben ik? Waarom ben ik bij u? En wat vind ik van uw stad?

Sta me toe, beste meneer of mevrouw, om te antwoorden op deze verschillende vragen.

Wie ben ik? Ik ben een migrant en asielzoeker in België. Ik ben een jonge man uit Guinée van 24 jaar oud. Ik ben vrijgezel, maar ik heb een baby van 9 maanden (een meisje) achtergelaten. Ik heb een bachelordiploma in Zakelijk Recht. Momenteel krijg ik onderdak in het Onthaalcentrum van het Rode Kruis op Linkeroever.

Waarom ben ik bij u? Ik ga proberen om kort op deze vraag te antwoorden, zodat u geen eeuwigheid bezig bent met het lezen van mijn brief, mijn beste.

Ik vertel u in alle openheid wat me mijn land heeft doen verlaten. Maar eerst wil ik benadrukken dat ik aanvankelijk geen enkele intentie had om naar Europa, of België, te komen. Toen ik mijn diploma in 2014 ontving, was het mijn droom om mijn studies van master verder te zetten, want, zo dacht ik,  eenmaal mijn master bereikt, zou ik wel een goede job in mijn land vinden.

Ik ben mijn land dus ontvlucht omdat mijn fysieke integriteit en mijn leven in gevaar waren. U zal zeker willen weten waarom en hoe het kwam dat ik niet meer veilig was. Legitieme vragen.

In werkelijkheid hebben twee achtereenvolgende gebeurtenissen mijn leven overhoop gehaald en me ertoe aangezet om mijn land te verlaten. Ten eerste was ik betrokken in de politieke activiteiten van een Guinese oppositiepartij. Ik nam actief deel aan hun activiteiten zoals optochten, manifestaties, vergaderingen, sensibiliseringsacties, etc… Op een dag in april 2015, deed ik mee aan een vreedzame mars die door de oppositie georganiseerd was om de speciaal gezonden illegale afvaardigingen (van de regering nvdr) te betwisten. Deze werden ons van bovenhand opgedrongen zodat er nieuwe gemeenteraadsverkiezingen zouden plaatsvinden.

Deze vreedzame betoging werd onderdrukt door de ordediensten. Velen raakten gewond, anderen werden gearresteerd. Ik slaagde er samen met enkele anderen in om te ontsnappen. Vermits de manifestatie ontaard was, keerden we terug huiswaarts, maar onderweg werden we aangevallen door tegenmanifestanten, door mensen die de regering  gunstig gezind zijn. Later kwamen politieagenten toe. Het ongelukkige incident vond vlak bij mij thuis plaats en mijn naam en die van anderen werd aan de politie overgemaakt, die ons onmiddellijk opspoorde.

Ten tweede had ik een publieke aanvaring met een invloedrijke militair, een veldheer die zich eigenmachtig mijn grond wilde toeëigenen. Ik heb me hiertegen verzet. Toen hij twee militairen naar mijn woonplaats stuurde om me te arresteren, was ik gelukkig niet thuis. Hij heeft me in het bijzijn van mijn familie met de dood bedreigd en mijn familie geslagen. De veldheer gaf de opdracht aan zijn mannen om me op te sporen en beloofde een eind te willen maken aan mijn dagen.

In eerste instantie onderdak zocht ik onderdak bij mijn oom. De twee problemen samen vormen de oorzaak van mijn vlucht uit mijn land naar het uwe. Maar sta me toe te preciseren dat het voorval met de militair me er voornamelijk heeft toe aangezet mijn land te verlaten.

Wat vind ik van uw stad? Als antwoord op deze laatste vraag kan ik simpelweg zeggen dat u een mooi land hebt, multicultureel en gastvrij. Antwerpen is mijn gaststad. Ik wil ook graag benadrukken dat ik goed behandeld word in het opvangcentrum en dat we vriendelijke, gastvrije en hulpvaardige begeleiders hebben. Ik denk dat sommigen denken dat wij, migranten, naar hier komen om de sociale zekerheid te plunderen, maar dat is volgens mij niet waar. Het is niet zo gemakkelijk om tabula rasa te maken met je verleden en om een nieuw leven op te bouwen in een land dat niet het jouwe is. Sommige Europeanen denken ook dat immigratie een negatief effect zal hebben op de Europese salarisschalen uit vrees dat we tegen lagere lonen willen werken en werk komen afpakken. Maar volgens mij kan dit voor de lokale bevolking net het omgekeerde betekenen: zij zouden hierdoor hoger gekwalifieerd en bijgevolg beter betaald werk kunnen uitvoeren.

Ik merk ook dat het immigratiehoofdstuk hier beschouwd wordt als een epidemische thematiek en dat opiniepeilingen een stijging aantonen van xenofobe gevoelens in een aantal Europese steden.

Tot slot wil ik u bedanken voor de tijd die u genomen hebt om me te lezen. Ik zou ook Bart en Dirk niet willen vergeten te bedanken om me de kans te geven u  deze brief te schrijven zodat u begrijpt dat we niet tot last willen zijn en geen probleem vormen voor uw sociale zekerheid. Ik bedank ook al mijn begeleiders.

In de hoop om een antwoord of een mening te mogen ontvangen van de persoon die me zal lezen, wens ik u veel geluk toe.

Hoogachtend

Bailo, kamer B303

letter from Bailo p1 letter from Bailo p2 letter from Bailo p3 letter from Bailo p4