20 December 2015

Story of Belal

Here you can read the Dutch translation of the letter Belal wrote to his fellow citizens from Antwerp. At the end you’ll find the original letter.

Feel free to send him a mail via this link, adding ‘Belal’ as subject.

“Bilal Bilal

Syrië, Halab

Leeftijd: 26 jaar

Studie: Elektriciteit

Geachte meneer, mevrouw,

Laat mij eerst mijn land, Syrië, even voorstellen. Syrië is een land met veel geschiedenis en beschaving. In Syrië is de mensheid begonnen. Landbouw is sinds mensenheugnis de belangrijkste activiteit in Syrië, vanaf haar ontstaan tot vandaag. Als je je in Syrië bevindt, dan ben je precies met de geschiedenis verstrengeld. Syrië wordt ook de poort van de geschiedenis genoemd. Elk zandkorreltje is een getuige van haar rijke geschiedenis.

In Syrië vind je de oudste en de belangrijkste beschavingen in de geschiedenis van de mensheid. Ik denk aan de koninkrijken ‘Kaanaa’ (2000 voor Christus),  ‘Naari’ (3000 voor Christus), ‘Oeghariet’ (7500 voor Christus). In 3000 voor Christus ontdekte en gebruikte men voor de eerste keer koper.

Damascus is als oudste hoofdstad in de geschiedenis gesticht omstreeks 9000 voor Christus. Halab is gesticht in 10000 voor Christus. Hier vind je het oudste kasteel in heel de wereld.

Welke beschavingen waren er aanwezig?

  1. Asomariyoen tussen 2150 voor Chr. en 2130 voor Chr.
  2. Al Akaadiyoen tussen 2250 voor Chr. en 2200 voor Chr.
  3. Al Amawiyoen tussen 2200 voor Chr. en 1880 voor Chr.
  4. Al Babilyoen tussen 3500 voor Chr. en 2650 voor Chr.
  5. Aramiyoen tussen 1800 voor Chr. en 795 voor Chr.
  6. Al Asjoeriyoen tussen 1050 voor Chr. en 600 voor Chr.
  7. Al Fors tussen 550 voor Chr. en 332 voor Chr.

Ik had heel veel ambitie. Ik wou me verdiepen in de studie van elektriciteit. Ik droomde van een goede job. Maar jammer genoeg weet ik waarom die er niet kwam. In die tijd werden we gebombardeerd, alleen maar omdat wij een vrij leventje wilden zonder een regering die ons onderdrukte.

Ja, het is een criminele regering. Ik vind het altijd jammer als ik hen in de media hoor praten en dat ze geloofd worden door veel mensen.

Wat is terrorisme? Een leugen die de criminele regering heeft uitgevonden en die ze de naam “Daesj” (= IS) hebben gegeven. Ze willen onschuldige mensen doodmaken!

100.000 mensen zijn gedood zonder reden, gewoon omdat ze een goed leven wilden. Nadat we dat luidop hadden uitgesproken, stuurde de regering vliegtuigen om onschuldige mensen te bombarderen. Men ontzag de monumenten uit eeuwenoude beschavingen geenszins. Neen, alles werd vernietigd.

En hoe langer hoe meer mensen sterven. Die mensen zijn nu alleen nog maar cijfers. Hier werden 50.000 mensen gedood en daar 100.000. Een mensenleven stelt niets meer voor.

Meer dan 2,5 miljoen vluchtelingen leven buiten Syrië, maar er zouden er meer dan 4 miljoen zijn. Bovendien leeft meer dan het dubbel nog eens als vluchteling in zijn of haar eigen land.

Iedere vluchteling heeft zo zijn eigen verhaal. Een verhaal vol hoop en leed tegelijk.

(Volgende tekst hoort bij de foto’s, nvdr)

Nizar, met wat speelt hij? Hebt u ook een kind van 4 jaar in huis? Met welk speelgoed speelt uw kind? En wat hoopt u allemaal voor hem? Voor Nizar is het eenvoudig: hij speelt dagelijks met wat stenen en plastieken zakken.

Ik hou heel erg van mijn zusje en ik help haar elke dag zich te kleden en te wassen. Ik wil haar beschermen tegen slechte ervaringen. Ik heb al genoeg slechte ervaringen in Syrië gehad. Dat zegt Amina, 8 jaar. Ze woont samen met haar zusje in een vluchtelingenkamp in Libanon. Het zijn weeskinderen. Hun ouders zijn in Syrië omgekomen door bombardementen.

Afbeelding2 Afbeelding1 Afbeelding3 Afbeelding4 Afbeelding5 Afbeelding6 Afbeelding7 Afbeelding8

Oorlogsspelletjes. 2 meisjes uit ‘Al Qasiei’. Met wat spelen ze? Met lege kogels. Hoe kan een kind nu met dingen spelen die naar de dood leiden?

Met een schoen spelen? Ja, dat kan. Een klein kind is zijn elektrische auto kwijt. Dus speelt hij met een schoen. Maar deze keer moet hij het geluid van de motor zelf nabootsen. Hij probeert het spel zo natuurlijk mogelijk te doen lijken.

Het speelgoed van Nora. Al mijn speelgoed heb ik in Syrië achtergelaten. Mijn vader heeft deze hier voor mij uit hout gemaakt. Ik heb het met mijn kleren aangekleed. “Beter dan niets, hé!”, zegt Nora.

Ik mis mijn vrienden. Qoray, 5 jaar oud, zegt: ”Mijn droom is om voetballer te worden”. Ik heb veel met mijn vrienden in Syrië gevoetbald. Ik mis mijn vrienden heel erg.

Ik wil op de universiteit zitten. Kanan, 8 jaar. Ze was verplicht om de school te verlaten door de oorlog. Toch droomt ze ervan om op een dag naar de universiteit te gaan. Zou het leven haar een kans geven?

Vriendschap heeft meerdere betekenissen. Hiba en Gharam, 10 jaar. De papa van Gharam is gedood. Gharam zegt: ”Het was heel moeilijk om hier te geraken, heel veel mensen werden gearresteerd.” Hiba zegt: ”Ik voel dat het bijna aan ons is …”

Sorry als het zo’n lange brief is, maar dit is wat mijn landgenoten en ik meemaken.

Ik had niet veel  keuze meer. Heel de streek was volledig gebombardeerd. Wij waren verplicht om te vertrekken naar een andere stad. Maar jammer genoeg waren de omstandigheden er niet veel beter.

Na een paar dagen begon het Syrische leger mij te zoeken. Ik werd verplicht om mij aan te sluiten en samen met hen te vechten. Maar tegen wie zou ik moeten vechten? Naar waar zou ik gestuurd worden? Moest ik dan onschuldige mensen en kinderen doden?

Ik voelde me machteloos. Ik kon noch mijn familie noch mezelf helpen. Er was geen keuze meer. De enige oplossing was om weg te gaan op zoek naar een nieuw leven, een beter leven. Ik moest in België geraken. Ik wist op voorhand wel dat het onderweg niet makkelijk zou zijn en dat er veel gevaren waren.

Ik wil mijn brief niet te lang maken maar ik vind het belangrijk om jullie een beetje te vertellen over mijn reis vol gevaar om hier in Europa te geraken.

Ze hebben ons 4 keer gered omdat wij bijna verdronken waren. In Bulgarije hebben politiemannen ons mishandeld. Ik werd ook een tijdje gevangen gehouden. Waarom? Omdat ik op zoek ben naar een beter leven en omdat ik in vrede wil verder leven.

Ik wil eigenlijk niet aan al die slechte tijden denken.

Sinds dag 1 hier in België, ben ik bezig om al die slechte herinneringen te vergeten en te begraven. Ik voel me hier super goed. Ik werd lid van een grote familie. Toen ik in het Rode Kruis Opvangcentrum kwam, hebben de mensen mij daar heel goed behandeld, alsof ik hun eigen broer was.

Ik mis mijn ouders, ik mis mijn broers en zussen. Ik vraag mij vaak af hoe het met hen gaat.

Ik mis de handen van mijn moeder. Haar handen zijn niet zo zacht meer als vroeger omdat ze heel veel werk verricht zowel binnens- als buitenshuis. Ik mis de hartslag van mijn moeder. Ik mis veel dingen die ik eigenlijk niet kan neerschrijven.

Het spijt me, Belgische bevolking , dat ik naar jullie land ben gekomen, maar ik had niet veel keuze meer. Jullie hebben mij goed ontvangen. Mijn dank daarvoor.

Een bericht voor de Belgische bevolking:

Ik ben niet naar hier gekomen om jullie geld en het geld van de regering af te pakken. Ik ben niet naar hier gekomen om te profiteren en hele dagen en nachten te slapen. Ik heb 2 handen en 2 voeten. Ik heb ook verstand en ik kan nadenken. Ik kan dus werk vinden en me actief inzetten in deze maatschappij. Ik wil eerlijk mijn geld verdienen. Ik wil zeker niet profiteren. In het begin heb ik jullie hulp nodig. Ik beloof het jullie. Ik ga een goede mens zijn zoals jullie ook goed waren voor mij.

Ik wil jullie van harte bedanken.

Sorry, ik ben nog iets vergeten. Soms als ik op straat wandel voel ik mij bekeken door sommige mensen. Er staat precies het woord ‘vluchteling’ op mijn voorhoofd, maar geloof me, ik ben een mens net als jullie. Ja hoor, en ik heb ook gevoelens zoals jullie.

Tot slot wil ik hetvolgende zeggen:

Ik dank de Belgische regering en bevolking en het Rode Kruis voor alles wat jullie voor mij hebben gedaan. Ik beloof jullie dat ik een goede mens zal zijn zoals jullie ook goed waren voor mij. Ik beloof om alles terug te geven wat ik van jullie heb gekregen.

Hartelijk bedankt.

Hoogachtend,

Bilal Bilal”

letter from Belal p1 letter from Belal p2 letter from Belal p3 letter from Belal p4 letter from Belal p5 letter from Belal p6