20 December 2015

Story of Jaffar

Here you can read the Dutch translation of the letter Jaffar wrote to his fellow citizens from Antwerp. At the end you’ll find the original letter.

Feel free to send him a mail via this link, adding ‘Jaffar’ as subject.

“In naam van God de almachtige en barmhartige.

Met vriendelijke groeten aan jullie, lieve en warmbloedige burgers van België.

Ik ben  geboren op 10/06/1989 in Iran in het stadje Seltas.

Ik woonde in een land waar racisme alom aanwezig is, wat nu ook voor alle wereldburgers duidelijk geworden is.

Ik ben lid van een Koerdisch gezin. In mijn land is er geen plaats voor de Koerden. 37 jaar Islamitische regering in Iran is gestoeld op achtervolging, foltering, moord, terreur en executie.

In de voorbije 37 jaar zijn er duizenden Koerdische, politiek actieve mensen geëxecuteerd en in onbekende begraafplaatsen beland omwille van hun geloof en ideeën.  Begraafplaatsen waar mensen zoals Farzad Kamanghar, Shiden Alam Hooli, Ali Heydarian, Mehdi Eslamian, Farhad Vakili en heel wat andere kinderen van dit land begraven liggen.

De Islamitische regering van Iran zorgde ervoor dat ze na hun executie verdwenen, hun lichaam werd niet aan hun familie gegeven. De Europese Unie heeft  de executie van Farzad Kamanghar al veroordeeld en de Mensenrechten Organisatie heeft duidelijk gesteld dat hij een strijdvaardige leraar was.

Onderdrukking van de burgers beperkt zich niet tot politiek gevangenen, zelfs hun families lopen gevaar. Heel wat van hun bezittingen worden in beslag genomen en hun toegang tot arbeid en onderwijs wordt ontnomen. Hierdoor zijn ze genoodzaakt om hun vaderland te verlaten.

In Iran zijn er voor ons, jongeren, niet meer dan drie opties: ofwel moeten we het systeem van ‘Basiedj’ kiezen en tegen het Koerdische volk strijden. Ofwel word je drugsverslaafde want de Iraanse regering deelt aan jongeren drugs uit en zorgt er zo voor dat ze uit de maatschappij gezet worden. Ofwel zie je als een echte Koerd de waarheid onder ogen, wat neerkomt op ‘onderdrukking, foltering en executie’. Als je een echte Koerd bent, kom je op voor je volk tegen de Islamitische Republiek. Ik heb voor de derde weg gekozen.

Ik heb basisschool in een arm dorp in de regio Seltas gevolgd, voor het middelbaar ben ik naar de stad Seltas gegaan, waar ik in een internaat ver van mijn familie studeerde.  Aangezien de Iraanse regering geen interesse heeft voor de Koerdische regio’s hebben we in tegenstelling tot alle andere regio’s geen middelbare school in ons dorp.

Stel je maar eens voor, in Iran mogen we onze moedertaal niet spreken en op school zijn we verplicht in het Farsi te studeren en spreken. Er zijn geen Koerdische leerkrachten. Zelfs als we lang studeren en een doctoraat behalen, zal deze regering altijd een manier vinden om ons de toegang tot het onderwijs en de maatschappij te ontnemen.

Ik had de beste familie van de hele wereld maar ik heb hen moeten verlaten omdat ik tegen het systeem van de Islamitische Republiek protesteerde. Agenten van de Islamitische Republiek hebben een paar tijdschriften en boeken in het Koerdisch in mijn auto gevonden. Ik was van plan om deze aan jongeren uit te delen om hen te laten verstaan in welke miserabele omstandigheden wij leven. Ik werd hierdoor tot executie veroordeeld. Dit was de reden waarom ik Iran ontvluchtte.

Ik dank u, warmbloedige mensen. Ik dank ook de Belgische regering die aandachtig naar mij geluisterd heeft.

Ik verlang naar vrijheid als Koerd en naar vrijheid van Koerdistan en naar de terugkeer naar mijn vaderland…

Jaffar

letter from Jaffar p1 letter from Jaffar p2 letter from Jaffar p3